Jarosław Marek Rymkiewicz - Kochankowie piekła

Kochankowie piekła - obraz groteskowy, tragiczny i śmieszny

Jarosław Marek Rymkiewicz w "Kochankach piekła" zabiera nas w podróż do świata groteski, gdzie realność miesza się z surrealizmem, a tragizm splata się z komizmem. Ta sztuka teatralna, napisana w latach 70. XX wieku, to nie tylko satyra na rzeczywistość komunistycznej Polski, ale przede wszystkim poruszające studium ludzkiej psychiki, pełne kontrastów i paradoksów. Akcja rozgrywa się w "pokoju przejściowym" - miejscu, które jest zarazem piekłem i rajem. Bohaterowie, uwięzieni w absurdalnej rzeczywistości, szukają własnego miejsca w świecie, bezskutecznie próbując rozwikłać zagadkę życia i śmierci.
Główna bohaterka, Helena, to kobieta zmagająca się z narastającym szaleństwem, odrzucona przez mężczyznę, który zginął w wypadku. Jej tragiczny los, szczęście i nieszczęście splata się z losem innych postaci, tworząc labirynt absurdalnych relacji. W "pokoju przejściowym" spotykamy mężczyznę zmierzającego do samobójstwa, uroczego młodzieńca, który nieustannie przeżywa swój pocałunek z ukochaną, a także starszego pana, który zdaje się odnajdować w chaosie swoją szczęśliwą rzeczywistość. Rymkiewicz mistrzowsko manipuluje językiem, stworzył barwne postaci i absurdalne sytuacje, które nie tylko śmieszą, ale też wstrząsają. "Kochankowie piekła" to dramat o ludzkiej bezradności, ale także o nieustannym poszukiwaniu sensu. Jest to obraz tragikomedii życia, w którym śmierć jest jedynie kolejnym etapem absurdalnej podróży. Jarosław Marek Rymkiewicz, autor "Kochanków piekła", jest wybitnym polskim dramaturgiem, poetą i pisarzem, znanym z bardzo osobistego i niezwykle wyrazistego stylu.