Jean-Paul Sartre - Baudelaire

"Baudelaire" Jeana-Paula Sartre'a to nie jest kolejna biografia poety, którą odkłada się znudzonym gestem na półkę. To intelektualna prowokacja, filozoficzne śledztwo w głąb ludzkiej egzystencji, podszyte osobistymi refleksjami samego Sartre'a. Francuski filozof, zamiast suchych faktów i dat, serwuje nam wnikliwą analizę egzystencjalnego projektu Baudelaire'a - projektu, który splata w jeden, nierozerwalny węzeł jego życie i twórczość. Sartre, niczym archeolog duszy, odkopuje z mroku podświadomości lęki, obsesje i pragnienia poety. Pod jego piórem Baudelaire staje się niemalże pacjentem na kozetce psychoanalityka, a "Baudelaire" ilustruje w praktyce założenia egzystencjalizmu, których teoretyczne podstawy Sartre zawarł w "Bycie i nicości". Jednak "Baudelaire" to nie tylko portret poety, ale i autoportret samego filozofa. Sartre, analizując egzystencjalny dramat Baudelaire'a, nieuchronnie konfrontuje się z własnymi demonami, dokonując swoistego rachunku sumienia z własną przeszłością. W ten sposób esej staje się fascynującą rozmową dwóch umysłów, dwóch wrażliwości oddzielonych od siebie czasem, a jednak połączonych ponadczasowymi pytaniami o sens istnienia, wolność i nieuchronność wyboru. Jean-Paul Sartre był jednym z najważniejszych filozofów XX wieku, znanym z nurtu egzystencjalizmu.