Jerzy Szaniawski - Adwokat i róże

Adwokat i róże - gorzkie kwiaty pamięci

"Adwokat i róże" to dramat Jerzego Szaniawskiego, który w 1987 roku trafił do rąk czytelników. Historia ta, pełna gorzkiej ironii i dramatyzmu, skupia się na postaci mecenasa Wildera, byłego adwokata z gorzkim charakterem. Po dziesięciu latach spędzonych na emertyturze oddał się hodowli róż, odnajdując w tej pasji pocieszenie i ulgę od gorzkiej prawdy o przeszłości. Wilder, odnoszący gdyś sukcesy jako adwokat, stworzył nową odmianę róży, której nadał imię Doroty, swojej żony. Ten symboliczny gest przypomina o miłości, która z czasem zgasła, a gorzka pamięć o przeszłości stała się ciężarem, który nie pozwala mu odnaleźć pokoj.
Szaniawski tworzy na scenie obraz człowieka zniszczonego przez przeszłość, który próbuje odnaleźć pocieszenie w prostej radości hodowli róż. Ale gorzki posmak pamięci stale go prześladuje, odbierając mu spokój.
Jerzy Szaniawski, znany z ostrych słów i dramatycznych obrazów ludzkiej nędzy, w tym utworze przedstawia smutną prawdę o ludzkiej istocie, o tym, że nawet najpiękniejsze kwiaty mogą rosnąć na gorzkiej glebie pamięci.