Pan tu nie leżał - Joanna Bąk: Głos przeciwko alienacji
Wiersze Joanny Bąk to poezja, która nie boi się wykorzystywać paradoksalnych point i kalamburów, tworząc nieoczekiwaną mieszankę świata rzeczy i świata słów. Realizm miesza się z surrealizmem, a dystans wobec rzeczywistości raz ironicznie się powiększa, a raz boleśnie kurczy.
W jej liryce odnajdziemy mądry namysł nad życiem, doświadczanie świata i wartości, w które warto wierzyć. To próba autobiografii, głos przeciwko alienacji i odosobnieniu, poszukiwanie ścieżki prowadzącej do Domu.
Joanna Bąk posiada wyraźnie swój własny warsztat. Jej poezja charakteryzuje się oszczędnością słów, zmysłem kompozycji i twórczym stosunkiem do języka. Wiersze z tomiku "Pan tu nie leżał" intrygują. To gra z Tajemnicą, z Mówieniem, które zasłania więcej niż odsłania. Autorka wścibsko próbuje zajrzeć pod podszewkę Oczywistego. Podoba się jej podejrzliwość w stosunku do języka i uczuć, które zbyt łatwo uciekają się w stronę frazesów.
"Pan tu nie leżał" to tomik wieloznaczny. Do jego wierszy można wielokrotnie wracać, a rozszyfrowanie lingwistycznych szarad autorki często okazuje się opłacalne.
Joanna Bąk to poetka, która z pewnością jeszcze niejednym nas zadziwi.
| Wydawnictwo | Joanna Bąk |
| data wydania | 2012 (data przybliżona) |
| kategoria | poezja |
| język | polski |
Komentarze i opinie
Brak zatwierdzonych komentarzy.