Joanna Bartoń - Do niewidzenia, do niejutra

Do niewidzenia, do niejutra - igraszka z losem, szept o tęsknotach

"Do niewidzenia, do niejutra" to literacki taniec na krawędzi, pełen gorzkiej ironii i wciągającej melancholii. Joanna Bartoń zaprasza nas do dwupokojowego mieszkania, gdzie w ciągu jednej doby rozgrywa się historia zderzenia dwóch dusz, splecionych w namiętnej, ale skazanej na porażkę grze. Bohaterowie, mężczyzna i kobieta, próbują naśladować pewien styl życia, tęskniąc za przeszłością, za "złotym wiekiem" ulotnych uczuć. Ich relacja, jak w kalejdoskopie, przeplata się z obrazami dawnych czasów, odwołując do kultowych filmów i ikonicznych postaci, tworząc ironiczny komentarz na temat współczesnych relacji damsko-męskich, z ich grami i niedopowiedzeniami. Autorka, nieustannie przekraczając granice czasu i przestrzeni, odsłania mechanizmy ludzkiego pożądania, tęsknoty, a także ulotnej natury miłości. "Do niewidzenia, do niejutra" to opowieść o chwilach, które trwają jedynie chwilę, o tym, jak bliskie sobie są miłość i śmierć. Bohaterowie, w swojej poszukiwaniu namiętności, błądzą między przyjemnością a rozpaczą, między pragnieniem a bólem.
W tej książce każdy gest, każde słowo, nabiera nowego znaczenia. Bohaterowie, nie tylko tchną romantyzmem, ale także noszą na sobie znamiona współczesności, odkrywając swoje ciała i dusze w grze pełnej napięcia i emocji.
Joanna Bartoń, swoim niepowtarzalnym stylem, porusza trudne pytania o naturę ludzkiego pożądania, o granice miłości i o tęsknotę za czymś, co już minęło. Czy odnajdziemy w tej książce odpowiedzi? To pytanie pozostaje otwarte, a "Do niewidzenia, do niejutra" staje się zaproszeniem do refleksji nad przemijaniem i nieuchronnością czasu.