John Maxwell Coetzee - W sercu kraju

"W sercu kraju": Pieśń szaleństwa na pustyni

"W sercu kraju" to powieść Johna Maxwella Coetzee, która przenosi czytelnika w mroczne i niepokojące wnętrze umysłu kobiety, pogrążającej się w szaleństwie. Akcja rozgrywa się na odludnej farmie, gdzie bohaterka, naznaczona traumą przeszłości, żyje z apodyktycznym ojcem i dwojgiem czarnych służących. Powieść, napisana w formie obsesyjnego, momentami delirycznego monologu wewnętrznego, zmusza do stawiania pytań o granice między rzeczywistością a zmyśleniem, miłością a nienawiścią. W świecie bohaterki, pozbawionym jasnych granic, prawda przeplata się z halucynacjami, a rzeczywistość blednie w obliczu natrętnie powracających obrazów. "Pytam siebie: Cóż takiego siedzi we mnie, co mnie zwabia do zakazanych sypialni i każe popełniać zakazane czyny? Czy całe życie na pustyni, uwikłane w ten lej z czarnej materii, skręciło mnie w taki zwój nienawistnej energii, że byle domokrążny handlarz albo daleki kuzyn przybyły w odwiedziny ma się spodziewać trucizny w jedzeniu bądź ciosu toporem, kiedy leży w łóżku?" - te słowa, wyrwane z wnętrza bohaterki, oddają atmosferę beznadziei i niepewności, która panuje w "W sercu kraju". "W sercu kraju" to mroczne studium psychozy, pełne niepokoju, napięcia i pytań o człowieczeństwo. John Maxwell Coetzee, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury, stworzył w tej powieści obraz świata naznaczonego przemocą i cierpieniem, gdzie granice moralności są nieostre, a człowiek staje się niewolnikiem własnych demonów.