John Steiner - Rosenfeld po latach. Artykuły na temat jego wpływu na praktykę kliniczną

Rosenfeld po latach: Głosy o wpływie na psychoanalizę

"Rosenfeld po latach: Artykuły na temat jego wpływu na praktykę kliniczną" to publikacja skupiająca się na dorobku jednego z najbardziej wpływowych psychoanalityków XX wieku – Herberta A. Rosenfelda. Książka stanowi cenne źródło dla wszystkich zainteresowanych psychoanalizą, w szczególności dla tych, którzy chcą zgłębić problemy narcyzmu, psychopatologii i schizofrenii. Publikacja składa się z dwóch części. W pierwszej części, „Materiały konferencyjne: Współczesne prace poświęcone dorobkowi Rosenfelda”, przedstawiono analizę pracy Rosenfelda przez czołowych współczesnych psychoanalityków. Znajdziemy tam między innymi:

• „Wtargnięcia” Edny O’Shaughnessy, która wnikliwie analizuje pojęcie „wtargnięcia” w pracy Rosenfelda,
• „Omówienie artykułu Edny O’Shaughnessy” Michaela Feldmana,
• „Jaką rolę w zaburzeniach narcystycznych odgrywa narcyzm?” Rona Brittona,
• „Omówienie artykułu Rona Brittona” Hanny Segal,
• „Uwagi na temat wkładu H.A. Rosenfelda do psychoanalizy” Riccardo Steinera,
• „Wkład Herberta Rosenfelda do psychoanalizy – przegląd z osobistej perspektywy” Johna Steinera. Druga część książki to „Cztery artykuły Herberta Rosenfelda”, w których sam autor prezentuje swoje spojrzenie na kluczowe zagadnienia:
• „Analiza stanu schizofrenicznego z depersonalizacją”,
• „O psychopatologii narcyzmu: perspektywa kliniczna”,
• „Kliniczne podejście do psychoanalitycznej teorii popędów życia i śmierci: badanie agresywnych aspektów narcyzmu”,
• „Przyczynek do psychopatologii stanów psychotycznych: wpływ identyfikacji projekcyjnej na strukturę ego i na relacje z obiektem pacjenta psychotycznego”. To właśnie „Rosenfeld po latach” stanowi niezwykle cenne źródło dla wszystkich zainteresowanych psychoanalizą, pozwalając zgłębić zarówno teorię Rosenfelda, jak i jego praktykę kliniczną. John Steiner, autor jednego z esejów w tej publikacji, jest uznawany za wybitnego psychoanalityka, znanego z wkładu w zrozumienie narcyzmu i złożonych relacji pacjenta z terapeutą.