Józef Ignacy Kraszewski - Bajbuza.(Czasy Zygmunta III).

Bajbuza - burzliwy taniec polityki na tle XVI-wiecznej Polski

"Bajbuza", dzieło pióra Józefa Ignacego Kraszewskiego, przenosi nas w sam środek burzliwych czasów panowania Zygmunta III Wazy, od roku 1586 do 1607. To nie tylko kronika historycznych wydarzeń, ale i wnikliwa obserwacja mechanizmów władzy i gier politycznych, które targały ówczesną Rzeczpospolitą. Po śmierci króla Stefana Batorego, kraj pogrążony jest w chaosie. Na scenę wkraczają potężne siły polityczne, walczące o tron. Z jednej strony, Habsburgowie, reprezentowani przez arcyksięcia Maksymiliana, z drugiej, szwedzki królewicz Zygmunt Waza, z ambitnymi planami na przyszłość Polski.
Kraszewski, opierając się na solidnych źródłach historycznych, z niezwykłą precyzją odtwarza atmosferę tamtych czasów. W jego powieści, jak w kalejdoskopie, przewijają się intrigantów, szlachta walcząca o wpływy, oraz głosy głosy ludzi prostych, których losy niejednokrotnie zależały od decyzji wielkich. "Bajbuza" to nie tylko powieść historyczna, ale i obraz polskiej mentalności z jej typowym patriotizmem, ale i z nieodłączną skłonnością do konfliktów. Kraszewski, nie unika krytyki postępowania polskich magnatów, jednocześnie z podziwem opisywując ich odwagę i zaangażowanie w sprawach państwa. Powieść "Bajbuza" jest nieocenionym źródłem wiedzy o polskich dziejach, ale także fascynującym literackim doświadczeniem. Z jej kart wyłania się żywy obraz niełatwych czasów i nieustannych walk o władzę, których echo rozbrzmiewa do dziś. Józef Ignacy Kraszewski, twórcza osobowość XIX wieku, był nie tylko wybitnym pisarzem, ale i niezwykle wszechstronnym człowiekiem: historykiem, etnografem, a nawet wydawcą i dziennikarzem.