Juliette (pseud.) - Dlaczego ja?

Dlaczego ja? - Juliette - zanurzenie w otchłań egoizmu

Juliette. Imię, które niczym echo odbija się od ścian jej własnego, starannie skonstruowanego świata. Świata, w którym ona sama jest słońcem, wokół którego wszystko inne powinno krążyć. W wieku dwudziestu dziewięciu lat, w samym sercu świątecznego zgiełku, los postanawia jednak brutalnie wyrwać ją z tej iluzji. Telefon. Głos w słuchawce, który beznamiętnie wypowiada diagnozę: AIDS. Choroba w tamtych czasach owiana aurą tajemnicy i strachu, synonim wyroku, na który nie ma odwołania. Choroba, która właśnie odebrała życie Pierre’owi T., łączącemu Juliette i jej rozmówczynię ogniwo w łańcuchu ludzkich istnień.

Ta informacja, choć wstrząsająca, nie jest w stanie złamać pancerza egoizmu, którym Juliette starannie otaczała się przez lata. Wychowana przez matkę-nauczycielkę, do której żywi jedynie pogardę, swoje oparcie odnalazła w babci. To właśnie ona, niczym mistrzyni ceremonii, utwierdzała ją w przekonaniu o własnej wyjątkowości, o tym, że świat jest jej winien poklask i uwielbienie. Juliette, żądna adoracji, chłonie te słowa niczym spragniona ziemia deszcz. Staje się kobietą próżną, skupioną na sobie, obojętną na cierpienie innych.

"Dlaczego ja?" - to pytanie, które jak bumerang powraca na kartach książki. Juliette nie zadaje go jednak z pozycji pokory, lecz buntu. Buntu przeciwko niesprawiedliwości, jaka ją spotkała. Przecież to ona, tak piękna, inteligentna, wyjątkowa, zasługuje na szczęście i długie życie! Choroba jawi się jej jako afront, zamach na jej starannie wykreowany wizerunek.

Książka "Dlaczego ja?" to nie jest łatwa lektura. To portret psychologiczny kobiety uwięzionej w sidłach własnego egoizmu, niezdolnej do empatii i autentycznych uczuć. To historia o konfrontacji z własną śmiertelnością, która zamiast skłonić do refleksji i przemiany, jedynie potęguje narcystyczne skłonności.

Juliette, skrywająca się za pseudonimem, pozostaje dla czytelnika zagadką. Jej historia, choć bolesna i trudna, zmusza do postawienia sobie fundamentalnych pytań o sens życia, wartość miłości i kruchość ludzkiej egzystencji.