Kazimierz Ratoń - Pieśni ocalone

Pieśni ocalone - echo głosu wyklętego

"Pieśni ocalone" to pośmiertny tom wierszy Kazimierza Ratonia, wydany w 1992 roku przez Staromiejski Dom Kultury w Warszawie. To niezwykłe świadectwo głosu poety, który w czasach represji i cenzury musiał walczyć o swój twórczy głos.
Wiersze Ratonia, zebrane w "Pieśniach ocalonych", to przede wszystkim wyznanie - szczere, pełne emocji, momentami melancholijne. Poeta, często posługując się prostym językiem, odkrywa przed czytelnikiem swoje rozterki, tęsknoty, a także patriotyczne uczucia, które wyzwalają się w obliczu trudnej rzeczywistości. W "Pieśniach ocalonych" pojawia się silny motyw walki - z systemem, z obojętnością, z samym sobą. Wiersze Ratonia to nie tylko świadectwo czasów, w których żył, ale także odzwierciedlenie jego niezłomnego ducha, który nie uległ ciszy i zmuszeniu do milczenia. Jan Zdzisław Brudnicki, który przygotował rękopisy do druku i opatrzył tom posłowiem, podkreśla wyjątkowość poezji Ratonia, pisząc o "przejrzystości jego uczuć", "głębokim patriotyzm" i "niezwykłej siły emocjonalnej".
"Pieśni ocalone" to nie tylko zbiór wierszy, to przejmujący głos poety, który przez wiele lat mógł tylko szeptać swoją prawdę. Dzisiaj jego głos rozbrzmiewa z nową siłą, przypominając nam o istotnych wartościach i o ważności walki o wolność.
Kazimierz Ratoń (1924-1978) - polski poeta, dramaturg, autor tekstów piosenek. Był członkiem podziemnego ruchu opooru w czasie II wojny światowej, za co był prześladowany przez komunistyczne władze. Poeta nadal pisze do nas z kart "Pieśni ocalaonych", przypominając o tym, co jest ważne i czego nigdy nie wolno zapomnieć.