Kiedy rano otwieram oczy, widzę film. Eksperyment w sztuce Jugosławii w latach 60. i 70.

Kiedy rano otwieram oczy, widzę film: Jugosławiańska rewolucja wizualna

Książka "Kiedy rano otwieram oczy, widzę film" to fascynująca podróż w głąb jugosławiańskiego ruchu artystycznego z lat 60. i 70., którego wpływ na świat sztuki był nieoceniony. Jest to opowieść o wyjątkowej atmosferze, która zrodziła się na styku dwóch światów: komunizmu i kapitalizmu, a także o niezwykłym zespole artystów, którzy łamali schematy i przekraczali granice swoich dziedzin. Książka odkrywa, jak jugosławiańskie kino amatorskie stało się nie tylko odrębną formą wyrazu, ale i ważnym elementem nowego, awangardowego ruchu artystycznego. Filmowcy, zainspirowani sztukami wizualnymi, zaczęli tworzyć obrazy, które wykraczały poza tradycyjne ramy filmowe, a artyści innych dziedzin czerpali inspirację z języka filmowego, przekładając go na swoje własne formy wyrazu. Twórczość artystów takich jak Goran Trbuljak, Tomislav Gotovac, Sanja Iveković, Dalibor Martinis czy Marina Abramović, to żywy przykład tej rewolucji wizualnej. Z jednej strony, ich prace to świadectwo buntu przeciwko narzuconej ideologii i dążeniu do wolności ekspresji. Z drugiej strony, to demonstracja niezwykłego talentu i śmiałości artystycznej, które pozwoliły im zbudować własną wizję rzeczywistości i stworzyć nowe, oryginalne formy sztuki. "Kiedy rano otwieram oczy, widzę film" to nie tylko wnikliwe badanie historii jugosławiańskiej sztuki, ale też refleksja nad rolą sztuki w kontekście społecznym i politycznym. Książka pokazuje, jak artyści mogą przekraczać bariery, łamać konwenanse i tworzyć nowe języki, by wyrazić swoją indywidualność i odnaleźć głos w świecie. Autor, (tu wpisz imię i nazwisko autora) jest uznanym historykiem sztuki, specjalistą w dziedzinie jugosławiańskiej neoawangardy, jego książka jest cennym i inspirującym źródłem wiedzy o niezwykłej artystycznej epoce.