Krystyna Miłobędzka - Gubione

W gąszczu słów, w otchłani nicości

"Gubione", ostatni tom Krystyny Miłobędzkiej, to poetycka podróż w głąb nicości, gdzie język przestaje być narzędziem opisu rzeczywistości, a staje się samej rzeczywistości odbiciem. Autorka, z wrodzoną subtelnością, rozmywa granice między słowem a światem, prowadząc nas przez labirynt myśli i emocji, gdzie każde zdanie jest śladem po zagubionej tożsamości. W "Gubionych" nie ma miejsca na nostalgię za utraconym, jest za to pragnienie uchwycenia świata w jego przemijalności, w jego nieustannym zanikaniu. Świat, jak wylinka, którą nakładamy i zdejmujemy, staje się metaforą życia, w którym jedyną stałą jest zmiana. W tej ciągłej utracie, w tym gubieniu się, Miłobędzka dostrzega jednak wolność, prawdziwą wolność od uwięzienia w schematach, od konieczności definiowania i opisywania. Jej poezja to nie tylko słowa, to przestrzeń między nimi, gdzie słowa tracą znaczenie, a ich rola sprowadza się do pobudzenia wyobraźni, do wywołania w czytelniku głębokiego, osobistego przeżycia. To poezja dla tych, którzy nie boją się zagubić, którzy pragną odkrywać swoje wnętrze w cieniu niepewności, w ciszy, która rodzi się z pustki. Krystyna Miłobędzka, poetka odważna, niezależna, z każdym tomem rozszerza granice poezji, poszukując nowych form i nowych sposobów na wyrażenie tego, co niewyrażalne.