Krzysztof Ćwikliński - Książę poetów żegna ukochane miasto

Książę poetów żegna ukochane miasto - Krzysztof Ćwikliński

Wiersze z tomu "Książę poetów żegna ukochane miasto" to zaproszenie do labiryntu tradycji. Tradycji filozoficznej, religijnej, ale przede wszystkim poetyckiej. To w nich odnajdujemy echa przeszłości, refleksje, skrzydlate myśli, sentencje i aluzje. W tych wierszach "iskrzą" cytaty z przeszłości, które przenikają się z teraźniejszością, tworząc fascynujący obraz rzeczywistości. Krzysztof Ćwikliński, człowiek w średnim wieku, w swoich wierszach powtarza gest odejścia, znany z poezji wielkich poetów. Jest to odchodzenie wygasłe, epicko obezwładnione i zrównoważone elegijnym nastrojem przemijania. W "Książęciu poetów..." nie ma miejsca na tragedię, a raczej na pogodzenie się z ulotnością życia i melancholijne rozstanie z wszystkim, co było. Lektura wierszy Ćwiklińskiego budzi pytania. Pytania o źródła stanu wyczerpania, zmęczenia, a może rozczarowania, które przenikają cały tom. To pytania o to, co poprzedziło przełom i zamknęło pewien etap życia i twórczości, a co pozostało nienazwane. Choć "Książę poetów..." to poezja wyśmienita pod względem języka i formy, to jej piękno nie zasłania głębokich pytań, które w niej drzemią. To wyjątkowe utwory, które zapraszają do refleksji nad życiem i sztuką, a ich uroda jest tylko jedną z wielu wartości, jakie ofiarują czytelnikowi. Krzysztof Ćwikliński to poeta, którego dzieła charakteryzuje głęboka refleksyjność i mistrzowskie opanowanie języka. W jego wierszach odnajdujemy ślady tradycji poetyckiej, ale również autorskie spojrzenie na świat.