Lew Tołstoj - Spowiedź

Wyobraź sobie rosyjską wieś, koniec XIX wieku. Na tle bezkresu pól i lasów stoi Jasna Polana, posiadłość Lwa Tołstoja, uznanego już wówczas za giganta literatury. Ma sławę, ma majątek, ma rodzinę. Ma też pustkę w sercu. „Po co żyję? Co po mnie zostanie?” - te pytania, niczym upiorne widma, krążą po komnatach Jasnej Polany. Tołstoj, autor „Wojny i pokoju”, „Anny Kareniny”, dzieł, które przyniosły mu światowy rozgłos, pogrąża się w egzystencjalnym kryzysie. Religia, dotąd obojętna, staje się kompasem w chaosie jego myśli.
„Spowiedź”, owoc tych duchowych zmagań, to wstrząsające wyznanie wiary i zwątpienia. Tołstoj, niczym średniowieczny asceta, obnaża przed nami swoje wnętrze, rozlicza się z przeszłością, poszukuje prawdy absolutnej. Jego słowa, choć spisane ponad wiek temu, wciąż poruszają, prowokują, zmuszają do konfrontacji z własnymi demonami. "Spowiedź" to nie tylko zapis osobistych rozterek, to uniwersalna opowieść o sensie życia i śmierci, o wierze i zwątpieniu, o samotności w tłumie. Tołstoj, mistrz psychologicznego realizmu, w tym niezwykłym dziele przekracza ramy gatunku, tworząc ponadczasowy testament duchowy, który do dziś inspiruje i skłania do refleksji. Lew Tołstoj, wyklęty przez Cerkiew w 1901 roku, to postać tragiczna i fascynująca, pisarz, który nie bał się kwestionować dogmatów i szukać własnej drogi do prawdy.