Kategorie

Lidia Argasińska - Podwójny wicher: wspomnienia z sześcioletniego pobytu na zesłaniu w północnym Kazachstanie w latach 1940 - 1946

Okładka książki

Podwójny wicher: Ze słonecznej Italii na kazachstańskie stepy

Rok 1940. Dla milionów Polaków rozpoczyna się czas niewyobrażalnej próby. Wśród nich są Lidia Argasińska i Maria Osiniak, dwie siostry, których dzieciństwo upływało w słonecznej Italii. Nagle, brutalnie wyrwane z beztroskiego świata, trafiają na bezkresne kazachstańskie stepy. Rozpoczyna się sześcioletni okres zesłania, walki o przetrwanie w nieludzkich warunkach, naznaczony głodem, chorobami i wszechobecną tęsknotą za ojczyzną. "Podwójny wicher" to nie tylko wstrząsające świadectwo historii, to przede wszystkim niezwykły dokument siły ludzkiego ducha. Siostry Argasińska, mimo tragicznych przeżyć, z poruszającą szczerością opisują codzienne zmagania z rzeczywistością sowieckiego łagru. Nie ma tu jednak miejsca na patos i martyrologię. Jest za to prosta, pozbawiona nienawiści opowieść o tęsknocie za normalnością, o drobnych radościach, które pozwalały przetrwać, o niezwykłej sile tkwiącej w więzach rodzinnych. Książka, wydana nakładem autorek, to unikatowe spojrzenie na realia sowieckich deportacji z perspektywy młodych kobiet. To opowieść o utraconym dzieciństwie, ale i o niezłomności, która pozwalała przetrwać nawet w najczarniejszych chwilach. "Podwójny wicher" to lektura obowiązkowa dla wszystkich, którzy chcą poznać prawdziwe oblicze historii, a zarazem odnaleźć w niej uniwersalne przesłanie o sile ludzkiego ducha. Lidia Argasińska, autorka wspomnień, po powrocie z zesłania osiadła w Polsce, gdzie do końca życia pielęgnowała pamięć o tragicznych losach polskich zesłańców.
Wydawnictwowydano nakładem autora
data wydania2005 (data przybliżona)
liczba stron122
słowa kluczowesybir, zesłanie, wysiedlanie, ZSRR, kazachstan, wspomnienia, II wojna światowa
kategoriabiografia/autobiografia/pamiętnik
językpolski

Komentarze i opinie

Brak zatwierdzonych komentarzy.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.