Lino Aldani - Znak białego księżyca

Śladami księżycowego światła: Podróż w głąb "Znaku białego księżyca"

Rok 2079. Ziemskie niebo przecinają nie tylko gwiazdy, ale i smugi statków kosmicznych. Ludzkość, dawno już pokonawszy grawitację, spogląda w otchłań kosmosu, szukając nowych światów i nowych początków. W tym właśnie czasie, na tle zimnego blasku Księżyca, rozgrywa się akcja powieści Lino Aldaniego "Znak białego księżyca". Nie jest to jednak opowieść o podboju kosmosu, lecz o podboju samego siebie. Bohater, którego imię pozostaje tajemnicą, to człowiek naznaczony przeszłością, uciekający przed demonami przeszłości. Znajduje schronienie na Księżycu, w świecie surowym i niebezpiecznym, gdzie przetrwanie zależy od siły woli i determinacji. Księżycowy krajobraz, skąpany w srebrzystym świetle, staje się areną dla wewnętrznej walki bohatera. Spotkania z innymi mieszkańcami bazy księżycowej, ludźmi o różnych motywacjach i historiach, stają się dla niego lustrem, w którym konfrontuje się z własnymi słabościami i lękami. Aldani, mistrzowsko operując słowem, buduje niepowtarzalny klimat osamotnienia i niepewności. "Znak białego księżyca" to powieść z pogranicza science fiction i psychologicznego dramatu, która skłania do refleksji nad kondycją człowieka w obliczu nieznanego. To podróż w głąb ludzkiej psychiki, której celem jest odnalezienie własnego miejsca we wszechświecie. Lino Aldani, uznawany za jednego z prekursorów włoskiej fantastyki naukowej, w "Znaku białego księżyca" udowadnia, że nawet w sterylnym świecie przyszłości, najważniejsze pozostają ludzkie emocje i pragnienia.