Magdalena Samozwaniec - Moja wojna trzydziestoletnia

Moja wojna trzydziestoletnia – satyra i ironia w walce z sztampą

"Moja wojna trzydziestoletnia" to nie tylko zbiór felietonów, humoresek i parodii Magdy Samozwaniec, ale też intymny portret epoki. Książka, napisana już po wojnie, przenosi czytelnika w lata przedwojenne, pełne drobnomieszczańskiego świata, zaściankowych obyczajów i głupoty. Autorka, z wyjątkową ostrością i humorem, obnaża absurdalność tego świata, wytykając jego hipokryzję, niedorzeczność i głupotę. Sam tytuł "Moja wojna trzydziestoletnia" jest prowokacyjny, ale w pełni uzasadniony. Magdalena Samozwaniec wyznaje, że walczyła z kołtuństwem, drobnomieszczaństwem, "babstwem" i przesądami "bardzo po kobiecemu". Swoją broń stanowi satyra, ironizowanie, ostre pióro i niezwykły umiejętność obserwacji. W książce znajdziemy obraz ludzkich wad i słabości, ale także szczęśliwe chwile, śmieszne sytuacje i niezwykłe charaktery. Samozwaniec nie unikaje krytyki wobec własnej płci, wytykając kobietom ich głupotę, płytkość i zacofanie. Jednak robi to z humorem i samokrytyką, co czyni jej satyrę jeszcze bardziej trafną i efektowną. "Moja wojna trzydziestoletnia" to książka pełna gorzkiej satyry i ostrej ironi, ale też pełna szczególnego czarny humor. To lektura dla tych, którzy chcą zanurzyć się w świat przedwojennej Polski i poczuć smak życia w tamtych czasach. Magdalena Samozwaniec była jedną z najpopularniejszych polskich pisarek przedwojennej Polski. Jej satyryczne utwory cieszyły się ogromnym uznaniem czytelników, a jej pióro słynęło z celności i trafności spostrzeżeń.

Wydawnictwo	Czytelnik
data wydania	1975 (data przybliżona)
liczba stron	319
kategoria	satyra
język	polski