Marcin Baran - Gnijąca wisienka

Gnijąca wisienka: Poezja w objęciach paradoksu

Wiersze z tomu "Gnijąca wisienka" Marcina Barana to niezwykłe połączenie zmysłowości i bezcielesności. Autor zmaga się z niemożliwością pełnego uchwycenia świata słowami, odczuwając rozdarcie między doświadczeniem a jego opisem.
"Gnijąca wisienka" to poezja, która z jednej strony tkwi w świecie namacalnych doznań, a z drugiej, nieustannie od niego ucieka. To poezja, która "dotyka" rzeczywistości, ale jednocześnie ją odrzuca, poszukując schronienia w abstrakcji pisma. W wierszach Barana język staje się "nieczystą formalnością", "srogim trenerem (...) w sztuce przedstawiania", jednakże nie jest w stanie w pełni oddać bogactwa doświadczenia. Baran, poprzez swoje wiersze, ukazuje granicę języka, jego niemożność uchwycenia pełni rzeczywistości. Pozostawia nas z niezdefiniowanym, "nieujarzmionym", co dodaje poezji "Gnijącej wisienki" niepokojącej i intrygującej głębi. To zbiór poezji dla tych, którzy poszukują wyzwań w języku, którzy doceniają kunszt literacki i potrafią odnaleźć piękno w paradoksach.
Marcin Baran to jeden z najbardziej uznanych poetów młodego pokolenia. Jego twórczość cechuje głębokie przemyślenia, subtelny humor i mistrzowskie opanowanie języka.