Marek Ławrynowicz - Mundur

Mundur - absurdalne wojsko w satyrycznej odsłonie

"Mundur" Marka Ławrynowicza to satyryczna opowieść o absurdalnej rzeczywistości peerelowskich koszar, przedstawiona oczami młodego inteligenta, Pawła Zabłockiego. Zabłocki, nieco przypominający Szwejka z powieści Haška, jest jednak bardziej spokrewniony z jednorocznym ochotnikiem Markiem, pełnym naiwnej determinacji w obliczu absurdu. Powieść śledzi perypetie Pawła, który wciela się w różne role wojskowe, od podchorążówki po służbę zasadniczą, a jego "szlak bojowy" wiedzie go z podwarszawskiego Miedzeszyna przez Wrocław, Opole, na poligon w Trzemesznie i z powrotem. Przez ten czas musi stawiać czoła bezsensownym rozkazom, absurdalnym ćwiczeniom i groteskowej rzeczywistości, w której główną formą musztry jest marsz w miejscu. Głównym motywem przewodnim jest niedopasowanie ciała i ducha do munduru, a zagubiona armata staje się symbolem tego wewnętrznego konfliktu. Zabłocki, zdeterminowany, aby przetrwać ten groteskowy świat, przeżywa szereg przygód, które na pewno rozbawią czytelników. "Mundur" to książka dla miłośników prozy w typie hrabalowskim, którzy znają absurdy PRL-u z własnego doświadczenia, a także dla tych, którzy znają je tylko z komedii Stanisława Barei. To opowieść pełna humoru i ironii, która zmusza do refleksji nad naturą władzy i służby. Marek Ławrynowicz to autor znany z umiejętności łączenia satyry z głęboką refleksją nad rzeczywistością. Jego proza charakteryzuje się trafnym językiem i umiejętnością tworzenia żywych i zapadających w pamięć postaci.