Maria Kuncewiczowa - Dwa Księżyce

Dwa Księżyce - Kazimierz w blasku i cieniu

"Dwa Księżyce" Marii Kuncewiczowej to zbiór opowiadań, które wciągają czytelnika w klimat małego, nadwiślańskiego miasteczka, Kazimierza Dolnego. Każde z nich, jak klatka z czarno-białego filmu, ukazuje codzienność mieszkańców, ich marzenia, tęsknoty i rozczarowania. Przewijają się historie ludzi prostych, których życie toczy się w rytmie pracy, rodzinnych obowiązków i zakorzenionych tradycji.
Wśród tych opowiadań znajdziemy zarówno historii o miłości - gwałtownej i namiętnej, jak i o tęsknocie - płonącej niczym ogień w zimowy wieczór. Są tu momenty radości i głębokiego smutku, słodkie lenistwo i gorzka prawda życia. W "Dwóch Księżycach" Kazimierz staje się nie tylko tłem, ale pełnoprawnym bohaterem. To jego zaułki, most i góra z trzema krzyżami stanowią scenerię dla ludzkich dramatów, a cisza nadwiślańskich pól jest świadectwem przemijającego czasu.
Kuncewiczowa w swoich opowiadaniach nie unika trudnych tematów. Skupia się na codziennych dramatach, na ludziach z krwi i kości, ich słabościach i odwadze. Pisze o nich z czułością, ale i z krytycyzmem, pokazując zarówno piękno, jak i brzydotę świata. "Dwa Księżyce" to książka o życiu i o śmierci, o miłości i o rozczarowaniu. To książka o nas, o ludziach, którzy szukają swojego miejsca w świecie, i o miejscu, które szuka swoich mieszkańców.
Maria Kuncewiczowa, jedna z najwybitniejszych pisarek polskich, w swoim twórczym dorobku pozostawiła nie tylko „Dwa Księżyce”. Jej pióro ukazało wielkie dzieła, które pozostawiły niezatarty ślad w historii literatury polskiej.