Marian Brandys - Dziennik 1978

Dziennik 1978 - samotność wśród burzliwych czasów

"Dziennik 1978" Mariana Brandysa to nie tylko kronika roku, to zapis stanu ducha, w którym splatają się echa osobistego dramatu z tętniącą wokół rzeczywistością polityczną.
Rok 1977, naznaczony brutalnością władzy wobec protestujących robotników i rodzącym się ruchem opozycyjnym, dobiega końca. Dla Brandysa jest to również czas osobistej straty – wyjazd ukochanej Haliny Mikołajskiej zostawia w nim pustkę i zwątpienie. W tej sytuacji pisanie dziennika, niegdyś pasjonująca przygoda, staje się bolesnym obowiązkiem. Czytelnik, zaglądając do "Dziennika 1978", staje się niejako powiernikiem rozterek pisarza. Brandys, z charakterystyczną dla siebie szczerością, opisuje zmagania z poczuciem osamotnienia i narastającą niechęcią do dalszego dokumentowania rzeczywistości. Wątpliwości te pogłębiają głosy przyjaciół, dla których dziennik stanowi bezcenne świadectwo rodzącej się opozycji demokratycznej. Adam Michnik widzi w nim "etatowego kronikarza", Jacek Kuroń - pisarza obdarzonego niezwykłym talentem. Na kartach dziennika, niczym na scenie, pojawiają się postaci, które na stałe wpisały się w historię polskiej opozycji: Antonina Krzysztoń, Kazimierz Brandys, Leszek Moczulski. Ich zmagania o wolność słowa i godność stanowią tło dla osobistych refleksji autora.
"Dziennik 1978" to wstrząsająca opowieść o samotności w tłumie, o poszukiwaniu sensu w czasach próby, a jednocześnie niezwykle cenny dokument epoki.
Marian Brandys - pisarz o niezwykłej wrażliwości i przenikliwości, mistrz słowa, który potrafił wniknąć w głąb ludzkiej duszy.