Marina Rowan - Mam na imię Marina i jestem alkoholiczką

Zanurzenie w otchłań. "Mam na imię Marina i jestem alkoholiczką" - historia naznaczona symbolem F-10

W labiryncie ludzkich dramatów, gdzie cienie splatają się z promykami nadziei, skrywa się opowieść o Marinie. Nie jest ona bohaterką z hollywoodzkiego filmu, a jednak jej historia chwyta za gardło mocniej niż niejeden scenariusz. Jej imię stało się tytułem książki, która jest krzykiem, wołaniem o pomoc, a zarazem świadectwem odwagi, by stawić czoła demonom przeszłości. "Mam na imię Marina i jestem alkoholiczką" to bolesna, ale i oczyszczająca podróż w głąb uzależnienia, naznaczonego złowieszczym symbolem F-10.

F-10. Dla jednych nic nieznaczący ciąg znaków, dla innych symbol widmo, piętno choroby, która jak plaga rozprzestrzenia się w XXI wieku. Alkoholizm. Choroba, która nie wybiera, dotyka bezlitośnie, niszcząc życie nie tylko chorego, ale i jego bliskich. Marina, naznaczona tym symbolem, decyduje się opowiedzieć swoją historię. O tym, jak łatwo wpaść w sidła nałogu, jak trudno się z niego wyrwać i jak cienka jest granica między kontrolą a utratą wszystkiego.

Jej słowa, spisane na kartach książki, to nie tylko zapis walki z alkoholizmem, to przede wszystkim portret człowieka uwikłanego w pułapkę własnego umysłu. To opowieść o wstydzie, poczuciu winy, samotności, ale także o przebłyskach nadziei, determinacji i sile, by zawalczyć o siebie. O tym, że upadek nie musi oznaczać końca, a każda, nawet najciemniejsza noc, kiedyś musi się skończyć.

"Mam na imię Marina i jestem alkoholiczką" to bolesna lekcja dla nas wszystkich. To przypomnienie, że alkoholizm to nie tylko problem jednostki, ale problem społeczny, który dotyka coraz więcej osób. To wezwanie do empatii, zrozumienia i wyciągnięcia pomocnej dłoni do tych, którzy tego potrzebują.

Marina Rowan, autorka książki, to nie tylko osoba uzależniona, ale przede wszystkim kobieta o niezwykłej sile i determinacji, która postanowiła przekuć swoje doświadczenia w świadectwo dające nadzieję innym.