Mieczysław Kumorek - Z kresów do peczorskich łagrów

W otchłani czerwonego terroru: "Z kresów do peczorskich łagrów" - podróż ku granicom człowieczeństwa

"Z kresów do peczorskich łagrów" to nie tylko tytuł książki, to drogowskaz przez przerażającą rzeczywistość sowieckich łagrów, widzianą oczami młodego człowieka brutalnie wrzuconego w tryby totalitarnej machiny. To wstrząsające świadectwo Mieczysława Kumorka, który z beztroski świeżo upieczonego maturzysty, pełnego planów i marzeń, w jednej chwili staje się więźniem pozbawionym godności, wolności, a nawet imienia. Rok 1939. Październik. Zamiast rozpocząć nowy rozdział w życiu, Mieczysław trafia w szpony NKWD. Kilka tygodni tortur i upokarzających przesłuchań kończy się wyrokiem: osiem lat łagru. Rozpoczyna się koszmarna podróż na Wschód, w głąb nieludzkiej krainy, gdzie mróz przenika do szpiku kości, a głód staje się codziennym towarzyszem. Książka Kumorka to jednak coś więcej niż tylko opis piekła łagrów. To przede wszystkim poruszające świadectwo niezłomności ludzkiego ducha. Autor, mimo wszechogarniającego strachu, głodu i poniżenia, nie poddaje się. Odnajduje w sobie siłę, by walczyć o przetrwanie, o zachowanie resztek człowieczeństwa. Wspiera słabszych, dzieli się ostatnim kęsem chleba, odnajduje promyk nadziei w najczarniejszej otchłani. "Z kresów do peczorskich łagrów" to lektura trudna, ale niezwykle ważna. Ukazuje brutalną prawdę o systemie, którego celem było złamanie człowieka, pozbawienie go tożsamości i godności. To również hołd złożony wszystkim, którzy przeszli przez nieludzką próbę łagrów, a także przesłanie o sile ludzkiego ducha, którego nie potrafi złamać nawet największe cierpienie. Mieczysław Kumorek, więzień sowieckich łagrów, po powrocie do Polski poświęcił się utrwalaniu pamięci o ofiarach systemu, stając się głosem tych, którzy doświadczyli nieludzkiego oblicza totalitaryzmu.