Miguel de Unamuno - Pokój wśród wojny

Pokój wśród wojny - blizna na duszy Basków

"Pokój wśród wojny" to nie tylko powieść, to żywy obraz Hiszpanii zniszczonej wojną, a konkretnie z okresu ostatniej wojny karlistowskiej (1874-1876). Unamuno, z precyzją chirurga, rozcina tkankę społeczeństwa Basków, odsłaniając jej bolesne, krwawiące rany. Akcja powieści toczy się w Bilbao, a następnie rozlewa się na inne tereny Kraju Basków, niczym zaraza siejąca spustoszenie. Nie ma tu miejsca na heroiczne podniosłość, na romantyczne uniesienia. Wojna w "Pokoju wśród wojny" jest brutalna, bezwzględna, okrutna. Unamuno nie unika brutalnych szczegółów, nie oszczędza czytelnika, stawiając go w obliczu przerażającej rzeczywistości wojny. W tej powieści nie ma bohaterów, są jedynie ludzie - żołnierze, ochotnicy, mieszkańcy, uwikłani w bezlitosny mechanizm wojny. Unamuno z niezwykłą precyzją kreśli ich portrety, od prostych, zmęczonych wojną żołnierzy po ambitnych dowódców, których pragnienie władzy jest nie mniejsze od pragnienia pokoju. "Pokój wśród wojny" to nie tylko powieść historyczna, to portret psychologiczny narodu zniszczonego wojną. To historia o traumie, o stracie, o rozdarciu, które pozostawia bliznę na duszy Basków. Miguel de Unamuno - to nie tylko jeden z najwybitniejszych pisarzy hiszpańskich, ale również filozof i poeta. Jego twórczość odzwierciedla niepokój, pytania o sens życia i tragizm ludzkiego losu.