Miljenko Jergović - Wilimowski

"Wilimowski": Tajemnica na szczycie Dalmacji

Rok 1938. W sercu górzystej Dalmacji, w otoczeniu majestatycznych szczytów i zapachów śródziemnomorskiej roślinności, wznosi się hotel Orion, zwany również Niemieckim Domem. W jego mury, w otoczeniu niezliczonych bagaży i tajemniczych skrzyń, wjeżdża lektyka, niosąc w swym łonie tajemniczego chłopca. Towarzyszy mu jego ojciec, Tomasz Mieroszewski, krakowski fizyk, którego nazwisko znane jest w środowisku naukowym. W górę, ku chmurom, wspina się również radio i antena, nieodłączne atrybuty profesora, dzięki którym na szczycie góry będzie można usłyszeć relację z meczu piłkarskiego, w którym Ernest Wilimowski, legenda futbolu, zapisze się w annałach sportu, zdobywając pięć bramek przeciwko reprezentacji Brazylii. Atmosfera w Orionie przypomina sceny z „Czarodziejskiej góry” Thomasa Manna. W powietrzu wisi napięcie, tajemnica, a nad wszystkim góruje temat rozmowy, którą profesor zamierza odbyć z synem. Cel ich dziwnej podróży pozostaje niejasny, a mecz Wilimowskiego to jedynie pretekst. Jergović, mistrz subtelnych aluzji i ukrytych znaczeń, w swojej krótkiej, ale niezwykle treściwej powieści, splata ze sobą wątki rodzinne, społeczne i historyczne, tworząc mozaikę pełną kontrastów i sprzeczności. W „Wilimowskim” spotykamy się z uniwersalnymi tematami, które znamy z innych dzieł Jergovicia: tożsamość, inność, wykluczenie, tolerancja, wojna. Autor nie boi się stawiać trudnych pytań, rozprawiać się z bolesnymi prawdami i odwiecznymi dylematami. Ale w jego powieści jest też miejsce na miłość, smutek, nieszczęście, mądrość, głupota, dobroć i zło, które są nieodłącznym elementem ludzkiej egzystencji. Jergović, jak zawsze, z niezwykłą precyzją i wrażliwością oddaje złożoność ludzkiej natury, tworząc literacki obraz pełen napięcia i emocji, który długo pozostaje w pamięci czytelnika. Miljenko Jergović, pisarz i poeta chorwacki, znany jest ze swoich przenikliwych obserwacji rzeczywistości i umiejętności tworzenia literackich portretów społecznych, które łączą w sobie realizm, symbolikę i ironię.