Monika Baranek - ...a śmierć śpiewa.

...a śmierć śpiewa - poemat o kobiecości i samotności

" ...a śmierć śpiewa" to poetycka podróż w głąb kobiecej duszy, zagłębiająca się w pytania o tożsamość, relacje i miejsce kobiety w świecie. Monika Baranek, w swoich poetyckich obrazach, kreśli obraz kobiecego bytu jako przestrzeni zarówno mocnej, jak i wrażliwej, pełnej sprzeczności i zagadkowych dylematów.
W tym złożonym świecie kobieca tożsamość staje się miejscem spotkania z ciemną stroną egzystencji, gdzie śmierć nie jest tylko końcem, ale także początkiem nowej pieśni. Baranek nie unika bolesnych prawdziwości: samotności, alienacji i rozczarowania. Słowa jej poematu odbijają się w zgliszczach nieudanych relacji, w pustce niezaspokojonych potrzeb i niemożności wejścia w pełny dialog z światem mężczyzn.
Czy to jest klątwa kobiecego bytu, czy jego nieodłączny element? Czy moc słowa jest w stanie przełamać mur nieporozumień? Baranek nie daje prostych odpowiedzi, ale otwiera przestrzeń do refleksji i własnej interpretacji. " ...a śmierć śpiewa" to poemat o niemożliwości pełnej komunikacji, o niespełnionych marzeniach i o śmierci jako jednym z wielu wymiarów egzystencji.
Monika Baranek jest autorką o niezwykłej wrażliwości, która potrafi w swojej poezji wyrazić to, co nie daje się powiedzieć prosto. " ...a śmierć śpiewa" to poemat, który na długo pozostaje w pamięci, zachęcając do głębszej refleksji nad ludzkim bytem i miejscem kobiet w tym świecie.