Nicolás Gómez Dávila - Nowe scholia do tekstu implicite.Tom II

"Nowe scholia do tekstu implicite. Tom II" - Głos Samotnika z Bogoty

"Nowe scholia do tekstu implicite. Tom II" Nicolasa Gomeza Davili to nie tylko intelektualne wyzwanie, to podróż w głąb człowieczeństwa, doświadczenie, które przenika do szpiku kości. W tym drugim tomie Scholiów, po "Następnych scholiach do tekstu implicite", Kolumbijczyk, którego można nazwać Samotnikiem, odważnie odkrywa świat, który trwa. Mimo że wydawałoby się, iż został on pokonany przez współczesne hordy "barbarzyńców o bladym obliczu", którzy porzucili dawne wartości, to świat ten nie zniknął. Trwa w nielicznych enklawach oporu, w sercach nieugiętych kontrrewolucjonistów, w ich domach, w gronie przyjaciół. To świat ładu, hierarchii i porządku, gdzie Prawda, Dobro i Piękno zajmują należne im miejsce, panując nad decyzjami, myślami i czynami tych, którzy im służą, nawet jeśli oznacza to walkę na straconym posterunku. Davila nie pisze traktatu filozoficznego ani historycznego. Jego słowa nie są aforyzmami czy sentencjami, to raczej życiodajne dziedzictwo, które podtrzymuje to, co prawdziwe.
Każdy, kto sięga po "Nowe scholia...", staje twarzą w twarz z rzeczywistością, która wydaje się być pokonana, ale w rzeczywistości ma prawo trwać. Trwa, mimo że "hordy" usiłują ją zniszczyć. Dzieło Davili, dostępne dzięki tłumaczeniu Krzysztofa Urbanka i wydawnictwu "Furta Sacra", nie spotka się z entuzjazmem wszystkich. Jest to książka dla elit, w prawdziwym znaczeniu tego słowa. Inni mogą wzruszyć ramionami, uśmiechnąć się pobłażliwie, a nawet szyderczo roześmiać. To, co mówi reakcjonista, nigdy nikogo nie interesuje. Jednak dzięki Davili, łatwiej jest przetrwać chaos, świat bez punktów odniesienia, gdzie Prawda została zrównana z fałszem, a Dobro z korzyścią. Dzięki "Nowym scholiom..." łatwiej też jest trafnie przewidywać, bo, jak pisał Davila, "Trafne przewidywanie jest widzeniem tego, co wieczne". Nicolas Gomez Davila - Samotnik z Bogoty, który w swoich dziełach odważnie stawia czoła współczesności, stając się głosem tych, którzy nadal wierzą w ponadczasowe wartości.