Nikołaj Erdman - Samoubijca (Самоубийца)

"Samoubijca" - Erdmana: Absurd w czystej postaci

"Samoubijca" Nikołaja Erdmana to nie tylko dramat, ale i groteskowa komedia, która w sposób niemalże chirurgiczny rozcina tkankę radzieckiej rzeczywistości lat 30. XX wieku. Scenariusz Erdmana, będący satyrą na ówczesne obyczaje i system społeczny, wciąż dzisiaj wywołuje uśmiech politowania, a czasem gorzkie śmiechu. Historia rozpoczyna się od tragicznej, ale zarazem absurdalnej sytuacji: Pochmurny pan Podsekalnikow, mieszkaniec komunalnego mieszkania, postanawia popełnić samobójstwo. Jednakże, zamiast wywołać żal i współczucie, jego desperacki czyn staje się „modą” wśród sąsiadów, którzy, chcąc uniknąć kłopotów, zaczynają również symulować próby samobójstwa. "Samoubijca" to nie tylko satyra na obsceniczne zachowania ludzi w trwającej rewolucji. To także ostra krytyka systemu, który w swojej absurdalności sprawia, że najprostsze czynności stają się zagmatwane i nieskuteczne. Erdman z mistrzostwem używa satyry, żeby wyeksponować ludzką głupotę, snobistyczne zachowanie i chęć naśladowania bezrefleksyjnego zachowania innych. "Samoubijca" to nie jest łatwa lektura. To dramat, który prowokuje do refleksji na temat ludzkiej głupoty, hipokryzji i uwikłania w bezsensowne gry społeczne. Erdman z wyśmienitym poczuciem humoru wyśmiewa absurd rzeczywistości i zachowania ludzi, których obsesją staje się chęć bycia w centrum uwagi. W sztuce tej Erdman nie pokazuje jedynego rozwiązania problemu. On tylko go wystawia na widok, pokazując jego absurdalność i zmuszając nas do samodzielnego odpowiedzenia na pytanie: Co naprawdę jest ważne? Nikołaj Erdman, autor "Samoubijcy", był rosyjskim dramaturgiem i scenarzystą, który w swoich dziełach ostra krytykę rady sowieckiej i jej absurdalnych zasad.