Nina Ługowska - Chcę żyć Dziennik radzieckiej uczennicy 1932 - 37

Kartki dziennika zapisane niewinnym charakterem pisma, wplecione między rozterki dorastającej dziewczyny a zachwyt nad pierwszym uczuciem. Moskwa lat 30. XX wieku widziana oczami czternastoletniej Niny Ługowskiej to nie tylko tło dla młodzieńczych westchnień, ale przede wszystkim przerażający obraz społeczeństwa uwikłanego w machinę totalitaryzmu. W jej słowach, początkowo naiwnych i beztroskich, stopniowo wybrzmiewa narastający strach i poczucie wszechobecnego zagrożenia. Aresztowania sąsiadów, indoktrynacja w szkole, wszechobecna propaganda w gazetach - to codzienność, z którą Nina i jej rówieśnicy uczą się żyć. Dziennik, prowadzony od 1932 do 1937 roku, urywa się nagle, gdy Nina ma zaledwie osiemnaście lat. Odnaleziony w archiwach NKWD, staje się wstrząsającym świadectwem epoki terroru widzianej z perspektywy dorastającej dziewczyny. To nie tylko dokument historyczny, ale przede wszystkim poruszające świadectwo odwagi i kruchości ludzkiego życia w obliczu systemu totalitarnego. Nina Ługowska, mimo że jej los po 1937 roku pozostaje nieznany, na kartach swojego dziennika staje się głosem pokolenia naznaczonego piętnem stalinizmu.