Paweł Lekszycki - Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie

Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie: Liryczny portret nauczyciela, który nie chce być bohaterem

"Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie" Pawła Lekszyckiego to nieoczywista, pełna ironii i czarnego humoru opowieść o prowincjonalnym nauczycielu, który z dystansem patrzy na swoje życie i zawód. Książka, osadzona w formie dziennika, nie skupia się na heroicznych wysiłkach pedagogicznych, ani na dramatycznych konfliktach z młodzieżą. Lekszycki, z ironią i melancholią, ukazuje codzienność nauczyciela, który nie pragnie być bohaterem, ale jedynie spokojne, bezpretensjonalne życie. Wiersze Lekszyckiego charakteryzuje swobodna forma, pełna luźnych skojarzeń i niedopowiedzeń. Autor z humorem demaskuje pretensjonalność świata szkolnego, nie stroni od autoironii i melancholijnej refleksji nad własnym losem. "No,/ tylko proszę sobie nie wyobrażać,/ niczego nie oczekiwać, niczego się po mnie/ nie spodziewać", to słowa, którymi rozpoczyna się książka i stanowią symboliczną deklarację autora. Lekszycki nie chce nikogo "wychowywać" ani "uczyć", chce jedynie być obecny w swoim świecie, pełnym codziennych drobiazgów, banalnych problemów i drobnych radości. "Pozwólcie dzieciom przychodzić do mnie" to książka dla tych, którzy szukają w poezji ironii i odświeżającego spojrzenia na rzeczywistość. To wiersze, które nie chcą być moralizatorskie, a raczej pozostawić czytelnika z refleksją i przyzwoleniem na subiektywne odczytanie. Paweł Lekszycki to poeta, prozaik, eseista, autor wielu książek, ceniony za swój ironiczny i melancholijny styl, który w swoich tekstach ukazuje zwyczajne życie w niezwyczajny sposób.