Paweł Zuchniewicz - Wujek Karol

Po wojennej zawierusze, Karol Wojtyła, zamiast wrócić do rodzinnych Wadowic, obrał kierunek Rzymu. Tam, wraz z przyjacielem Stanisławem Starowieyskim, zgłębiał tajniki teologii. Po powrocie do ojczyzny, los rzucił go do podkrakowskich Niegowic. Prosta, wiejska parafia stała się pierwszym przystankiem na jego drodze kapłańskiej, miejscem, gdzie zaskarbił sobie serca parafian swoją niezwykłą osobowością. Kolejne lata przyniosły nowe wyzwania i doświadczenia. Praca w krakowskiej parafii św. Floriana ukazała niezwykły dar Wojtyły do nawiązywania kontaktu z młodzieżą. Studenci, zafascynowani jego charyzmą i otwartością, obrali go swoim duszpasterzem. Wspólne wyjazdy w góry, na Mazury, ale przede wszystkim rozmowy o wierze i życiu, cementowały te niezwykłe relacje. Lata pięćdziesiąte w komunistycznej Polsce to czas nasilających się prześladowań Kościoła. Aresztowanie prymasa Wyszyńskiego, proces kurii krakowskiej, atmosfera strachu i niepewności – w tym mrocznym czasie Karol Wojtyła stał się opoką dla krakowskiej młodzieży. Wykłady z etyki na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, prowadzone przez młodego księdza, przyciągały rzesze studentów spragnionych wiedzy i duchowego wsparcia. Wakacje 1958 roku przyniosły niespodziewany zwrot w życiu Karola Wojtyły. Podczas pobytu na Mazurach, otrzymał nominację na biskupa pomocniczego arcybiskupa Baziaka. W ten sposób, w wieku 38 lat, stał się najmłodszym biskupem w Polsce. Wybór nowego papieża, Jana XXIII, i jego decyzja o zwołaniu Soboru Powszechnego otworzyła przed młodym biskupem z Polski nowe perspektywy. Paweł Zuchniewicz w swojej książce „Wujek Karol” z pietyzmem i dbałością o szczegóły ukazuje mało znany okres z życia Karola Wojtyły. Paweł Zuchniewicz to znany polski dziennikarz i pisarz, autor wielu książek o tematyce historycznej i religijnej.