Philip K. Dick - Wbrew wskazówkom zegara

Świat, gdzie śmierć to dopiero początek: "Wbrew wskazówkom zegara" Philipa K. Dicka

Wyobraź sobie świat, w którym czas płynie wstecz. Nie, to nie jest film puszczony od tyłu. To rzeczywistość, w której umarli budzą się do życia w swoich trumnach, starcy młodnieją z każdym dniem, a dzieci... cóż, dzieci cofają się do stanu prenatalnego. To właśnie przerażająca i fascynująca zarazem rzeczywistość przedstawiona w powieści "Wbrew wskazówkom zegara" autorstwa mistrza fantastyki, Philipa K. Dicka. W tym dziwacznym świecie śmierć traci swój ostateczny charakter, stając się jedynie przejściowym etapem w odwróconym cyklu życia. Pomyśl o konsekwencjach: umarli wracają do świata bez żadnego majątku, często w stanie rozkładu, zmuszeni do ponownego przeżywania swoich ostatnich chwil, tym razem w odwrotnej kolejności. Młodzi rodzice z przerażeniem obserwują, jak ich dzieci młodnieją, aż w końcu znikają im z ramion, wracając do łona matki. W samym centrum tej groteskowej układanki znajduje się Biblioteka – instytucja o ogromnej władzy, będąca strażnikiem historii, a raczej "przyszłości", która już minęła. Jej zadaniem jest bezwzględne wymazywanie wszelkich śladów wydarzeń, które już się nie wydarzyły, a które mogłyby zachwiać delikatną równowagą "cofniętego" świata. W tym momencie na scenę wkracza postać, która zagraża kruchemu porządkiemu "cofniętego" świata – wybitny przywódca murzyńskiego ruchu religijnego powraca z martwych. Jego charyzma i rewolucyjne idee, niegdyś uciszone, teraz zyskują nową siłę, grożąc roznieceniem dawnych konfliktów rasowych. Biblioteka staje przed makabrycznym zadaniem: musi powtórnie uciszyć głos, który już raz został uciszony, wymazać z historii postać, która jeszcze raz powróciła z martwych. Stawką w tej grze jest nie tylko los jednostki, ale i przetrwanie całego społeczeństwa balansującego na krawędzi chaosu. "Wbrew wskazówkom zegara" to nie tylko podróż w głąb odwróconego czasu, to przede wszystkim głęboko poruszająca refleksja nad naturą życia i śmierci, pamięci i zapomnienia, a także nad rolą jednostki w społeczeństwie. Dick zmusza nas do konfrontacji z pytaniami o to, co czyni nas ludźmi, czym jest tożsamość i czy przeszłość (a może przyszłość?) da się wymazać. Philip K. Dick, mistrz prowokującej i niepokojącej fantastyki, po raz kolejny udowadnia w "Wbrew wskazówkom zegara", że rzeczywistość to pojęcie względne, a granica między tym, co możliwe, a tym, co niemożliwe, jest bardzo płynna.