Pier Paolo Pasolini - Orgia; Chlew

Orgia; Chlew - Pasolini w ogniu rewolucji

"Orgia; Chlew" to nie tylko utwór dramatyczny, to krzyk rozpaczy, gniewny protest przeciwko erozji kultury i moralnej degradacji, której doświadcza Włochy. Pasolini, z czułością obserwujący tradycję, z obrzydzeniem patrzy na nowy teatr, "popłuczynę" po rewolucji, która zamiast wyzwolić, tylko utwierdza prymitywne instynkty. W tej groteskowej tragedii, która z równą siłą przemawia do umysłu i do żołądka, autor nie szuka kompromisu. Odrzuca pozorny "postęp" i w swej sztuce eksponuje bezwzględny obraz społeczeństwa, które utraciło własną tożsamość.
Pasolini, z gorzkim humorem, obnaża hipokryzję i pustkę "nowoczesności", potępiając powszechne zobojętnienie i głupość. W "Orgii; Chlew" nie ma miejsca na łatwe rozwiązania, moralne dydaktyzm i pocieszające iluzje. To dramatyczna satyra na "nowego" człowieka, który w pogoni za przyjemnością, zapomniał o wartościach istotnych.
W tym kontrowersyjnym utworze, pasja autora spotyka się z zgorzknieniem i rozpaczą. Pasolini nie pozostawia wątpliwości co do swej krytyki, a jego głos brzmi jak ostry whistleblower. "Orgia; Chlew" to sztuka dla tych, którzy nie boją się wzburzonych wód i nie uciekają od gorzkiej prawdy. Pier Paolo Pasolini - to postacią kontrowersyjną, wybitnym reżyserem, pisarzem i poetą, którego prace głęboko angażowały go w społeczne i polityczne realia Włoch.