Piotr Kasperowicz - Poezja pękła (w zamrażarce)

Poezja pękła w zamrażarce - mroźne, buńczuczne i gorzkie słowa Piotra Kasperowicza

Wiersze Piotra Kasperowicza nie grzeszą delikatnością. To poezja, która pęka niczym lodowe szkło w zamrażarce. Zrywa z konwencjami, atakuje bezpardonowo, przeklinając cykl serca i świata, odrzucając romantyczne wizje i łagodzące metafory. Kasperowicz nie łoskocze w przestworzach niebieskich, jego poezja nie szuka mistycyzmu ani przestrzeni astralnych. Wręcz przeciwnie - przeciska się przez błoto codzienności, uderza w twarz brutalną prawdą. Motyle zdechły w gazie musztardowym, a człowieczeństwo zamiecione pod dywan – to obraz gorzkiej rzeczywistości, uchwyconej z ostrym, niemal zwierzęcym instynktem. W tym tomiku poezji znajdziemy zadziorną, buńczuczną i obrazoburczą wrażliwość. Kasperowicz rzuca wyzwanie naszym przyzwyczajeniom, rzucając w nas mroźne, gorzkie słowa. Ta poezja nie koi, a uderza, wbijając się w duszę jak odłamki lodu. To poezja dla tych, którzy nie boją się prawdy, nawet tej najbardziej bolesnej. Piotr Kasperowicz – poeta niczyj, który nie waha się używać ostrych słów, by przebić się przez zasłony udawanej harmonii. Jego poezja to gorzki smak rzeczywistości, który nie pozwoli ci zapomnieć o tym, co prawdziwe.