Piotr Kuśmirek - Zimne zabawki

Zimne zabawki - poetycki powrót do przeszłości

"Zimne zabawki" Piotra Kuśmirka to zbiór wierszy, które przenoszą czytelnika w nostalgiczną podróż do czasów dzieciństwa. W jego poezji przeszłość nie jest idealizowana, ale obserwowana z dystansem, pozwalającym na dostrzeżenie zarówno piękna, jak i surowości tamtych lat. "Zimne zabawki" to poetycki obraz świata, w którym człowiek wciąż odkrywa tajemnice otaczającego go środowiska, gdy wszystko, nawet pozornie zwyczajne, jest nowym odkryciem. W tych wierszach odnajdujemy zarówno radość z odkrywania, jak i smutek przemijania. Wiersze Kuśmirka charakteryzują się chłodem - nie w negatywnym znaczeniu, ale jako otrzeźwienie, dystans do wspomnień. Ten chłód wynika z braku wyraźnie zaznaczonych postaci ludzkich. W świecie Kuśmirka pozostaje tylko ja i moje wspomnienia. Nawet kobieta, która pojawia się w wierszach, pozostaje niewyraźna, niemal niewidzialna: "znikasz na moment nad stłuczona emalią - w puszczonym oczku pończoch, ledwie widoczna (...) (Azja)". Chłód dotyczy również języka. Jest on powściągliwy, nie narzucający się czytelnikowi. Wiersze Kuśmirka wymagają od czytelnika zaangażowania, wymagają odczytywania znaczeń ukrytych między wierszami. To poezja do rozgryzania, do powoli "rozmrażania", aż w końcu ukaże się w pełni swoich barw. Piotr Kuśmirek to poeta, który potrafi stworzyć poezję poważną, niepozbawioną humoru i refleksji nad ludzką egzystencją.