Piotr Paziński - Ptasie ulice

Ptasie ulice - spacer po śladach utraconego świata

"Ptasie ulice" Piotra Pazińskiego to książka o nieobecności, o zaginionej tradycji i odchodzącym świecie. Autor, podobnie jak w "Pensjonacie", powraca do tematyki żydowskiej Warszawy, tym razem jednak nie skupiając się wyłącznie na konkretnych osobach, ale kreując szeroką metaforę żydowskiego losu.
Paziński poprzez sugestywne połączenie warszawskiego "tu i teraz" z biblijną przypowieścią, czasem ironizując, tworzy przejmujący obraz przeszłości, która już nie istnieje. Czytelnik zostaje zabrany w podróż po labiryncie cmentarza żydowskiego przy ulicy Okopowej, gdzie czas jakby się zatrzymał, a dusze zmarłych nadal krążą wśród pomników. Poznaje historię szarlatańskiej księgi adresowej, tajemniczego reliktu zaginionej Dzielnicy Północnej, i przeżywa noc w mieszkaniu zmarłej, wypełnionym wspomnieniami. Każda z tych opowieści, łącząc rzeczywistość z metafizyką, staje się odnogą czasu, odkrytą przez Bruno Schulza. Paziński, niczym mistrz snu, łączy w "Ptasich ulicach" fragmenty wspomnień, przeżyć i legend, tworząc mozaikę ocalałych, ale zarazem utraconych historii. "Znam wasze dziwactwa - czytamy - i wasze historie, znam niejedną tajemnicę, tu opowieść, tam jakiś kawałek, wszystko w strzępach, jak poprzecierane sukno, więcej milczenia niż mowy". Te słowa doskonale oddają atmosferę tej książki, pełnej ciszy i melancholii, ale też tajemniczej magii i odrobiny melancholijnego humoru. Piotr Paziński, mistrz metafizycznych narracji, odkrywa w "Ptasich ulicach" nie tylko tragedię zaginionego świata, ale i jego niezwykłą, wręcz magiczną siłę, która potrafi przetrwać nawet po tym, jak fizyczne ślady znikają.