Przemysław Dakowicz - Ćwiczenia duchowne. Poematy

"Ćwiczenia duchowne. Poematy" - Przemysław Dakowicz: Poezja na krawędzi chaosu

"Ćwiczenia duchowne" Przemysława Dakowicza to nie tylko zbiór poetyckich obrazów, ale również głęboka refleksja nad współczesnym światem. Autor, z ironicznym dystansem i rozbitym, zdezintegrowanym światopoglądem, maluje portret cywilizacji śródziemnomorskiej w jej schyłkowym stadium, nazywany przez niego "nowoczesnością schizofreniczną". W poematach Dakowicza nie ma miejsca na naiwne nadzieje. Autor stawia pytania o sens poezji w obliczu katastrofy, o możliwość dotknięcia rzeczywistości poprzez język. W jego twórczości dominuje świadomość kulturowa człowieka współczesnego, który próbuje zbudować spójny obraz świata z rozbitej mozaiki doświadczeń. Dakowicz nie unika dialogu z przeszłością. W "Ćwiczeniach duchownych" odnajdujemy echa chrześcijańskiej literatury mistycznej, filozofii Kierkegaarda i modernizmu. Podmiot liryczny w jego wierszach to postać mnoga, mówiąca wieloma językami, poszukująca dróg kulturowej i duchowej reintegracji. "Kiedy mówię, moje serce nie mówi wraz ze mną" - powtarza Dakowicz za Anneliese Michel, najsłynniejszą opętaną XX wieku. Ta niepokojąca formuła staje się komentarzem do kultury ostatnich stu kilkudziesięciu lat i zadaje czytelnikowi pytania o jego własną rolę w obliczu problemów współczesności. "Ćwiczenia duchowne" to poezja na krawędzi chaosu, która zmusza do refleksji i stawia pytania o to, jak odnaleźć sens w świecie pełnym sprzeczności. Przemysław Dakowicz to poeta i prozaik, autor wielu tomów poezji, laureat Nagrody Literackiej im. Józefa Czechowicza.