Sándor Márai - Zazdrośni

"Zazdrośni": Echo minionej świetności w cieniu nadciągającej burzy

"Zazdrośni", druga część sagi Sándora Máraiego, to poemat o rodzinie, o pamięci i o nieuchronności przemijania. Po latach spędzonych na Zachodzie, Péter Garren wraca do rodzinnego miasta, wezwany przez chorobę ojca. Jego powrót to powrót do korzeni, do miejsca, które niegdyś tętniło życiem, a dziś stanowi jedynie cień dawnej świetności. Miasto, które rozkwitło dzięki pracy i poświęceniu pokoleń Garrenów, znajduje się w granicach obcego państwa. Dawny porządek ulega rozpadowi, a wraz z nim tradycje i wartości, które kształtowały tożsamość rodziny. Choroba ojca staje się katalizatorem rodzinnego zjazdu, pozwala wniknąć w głąb ich dusz i rozwikłać sploty złożonych relacji. Poznajemy bohaterów w pełnej ich złożoności – zarówno przodków, twórców rodzinnej legendy, jak i młode pokolenie, walczące o zachowanie odziedziczonego stylu życia w świetle nadciągającej zmiany.
"Zazdrośni" to obraz końca epoki, utraty świata, który znali i kochają. Śmierć ojca i utrata miasta to dwa symbole nieuniknionego przemijania. Pozostaje piątka młodych Garrenów, zmuszonych do stworzenia nowej tożsamości w obcym świecie, w czasach pełnych niepewności i zagrożeń. Sándor Márai, mistrz psychologicznej prozy, w "Zazdrośnych" buduje obraz nie tylko rozkładu społecznej struktury, ale także rozpadu rodzinnych więzów. Twórca "Zbuntowanych" i "Zazdrośnych", pokazuje w swojej sagi o Garrenach, że czas jest największym wrogiem człowieka, a przeszłość cieni przyszłość.
Sándor Márai to węgierski pisarz i dramaturg, znany z psychologicznego realizmu, mistrz w kreowaniu postaci i odwzorowywaniu złożonych relacji międzyludzkich.