Søren Aabye Kierkegaard - Okruchy filozoficzne. Chwila

Okruchy filozoficzne. Chwila - Søren Aabye Kierkegaard - niechęć do instytucjonalizacji wiary.

"Okruchy filozoficzne. Chwila" to filozoficzny manifest Sørena Kierkegaarda, w którym autor z pasją rozprawia się z powszechnym w jego czasach zjawiskiem instytucjonalizacji wiary. Książka to nieustanny dialog z samym sobą, spleciony z krótkimi, przemyślanymi refleksjami, głębokimi przemyśleniami i pełnymi pasji argumentami. Kierkegaard zrywa z myślą o chrześcijaństwie jako czymś, co da się ująć w ramy instytucji, jakiejkolwiek by ona nie była. W jego przekonaniu wszelkie próby ogarnięcia wiary chrześcijańskiej poprzez stworzenie struktur, czy to w postaci państwa, sztuki czy społeczeństwa, prowadzą do jej wypaczenia. Instytucjonalizacja wiary oznacza dla Kierkegaarda utratę jej autentyczności i przejawia się jako brak zaufania między ludźmi, depersonalizacja relacji i dążenie do psychologicznego i empirycznego uspokojenia wiary. W jego oczach jest to po prostu szukanie gwarancji w obliczu ryzyka i niepewności - niezdolność do zmierzenia się z istotą wiary, która jest przede wszystkim aktem osobistego zaangażowania. Kierkegaard bezlitośnie demaskuje elity tworzące teorie o chrześcijaństwie, które w rzeczywistości są jedynie wyrazem ich chęci kontroli i dominacji nad samą ideą wiary. Dla niego prawdziwym antychrystem nie jest ateista, ale właśnie instytucja Kościoła, z całym swoim bagażem dogmatów i hierarchii.
"Okruchy filozoficzne. Chwila" to zaproszenie do głębokiej refleksji nad naturą wiary i jej niezależnością od instytucjonalnych struktur. To książka, która wzbudza dyskusję i skłania do stawienia sobie pytań o rolę religii w życiu jednostki i społeczeństwa. Søren Aabye Kierkegaard, uważany za ojca egzystencjalizmu, byl pisarzem i filozofem, który zrewolucjonizował myślenie o wiarze i o naturze ludzkiego istnienia.