Stanisław Barańczak - Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich. 1975-1980 i 1993

"Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich": Wędrówka po meandrach grafomanii

"Książki najgorsze i parę innych ekscesów krytycznoliterackich" to nie tylko zbiór felietonów, ale prawdziwa podróż przez krainę polskiej grafomanii. Stanisław Barańczak, ukrywając się za pseudonimami Feliksa Trzymałki i Szczęsnego Dzierżankiewicza, w latach 70. XX wieku stworzył sarkastyczne i bezlitosne analizy kiepskiej literatury, która wówczas zalewała polskie księgarnie. To właśnie w latach 70. "grafomania polska" przeżywała swój prawdziwy rozkwit, a zwłaszcza produkcja kryminałów przez Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej dostarczała autorowi niemal nieograniczony materiał do swoich "paszkwili". Z początku publikowane na łamach "Studenta", teksty szybko przyciągnęły uwagę cenzury, która zakazała ich publikowania. Felietony Barańczaka, prześmiewające zjawisko grafomanii z "państwową pieczątką", trafiły do drugoobiegowych pism: "Biuletynu Informacyjnego KOR" i "zapisu", by w końcu doczekać się dwóch kultowych wydań książkowych. Trzecie wydanie, które ukazało się w 2009 roku, jest wzbogacone o pięć tekstów opublikowanych w 1993 roku w "Gazecie Wyborczej", a czytelnikom oferuje nie tylko satyryczny komentarz do ówczesnej rzeczywistości literackiej, ale i niezwykły wgląd w mechanizmy funkcjonowania systemu cenzury w PRL. "Książki najgorsze..." to nie tylko świetna lektura dla miłośników satyry, ale również cenny dokument z historii polskiej literatury. Stanisław Barańczak, jeden z najważniejszych współczesnych poetów polskich, pokazał w tym zbiorze nie tylko swój talent satyryczny, ale i umiejętność ostrego spojrzenia na realia swoich czasów.

Wydawnictwo	Znak
data wydania	2009 (data przybliżona)
ISBN	978-83-240-1083-7
liczba stron	200
słowa kluczowe	Barańczak, kryminały PRL, paszkiwle, krytyka literacka
kategoria	publicystyka literacka i eseje
język	polski