Stanisław Cieński - Zamykam oczy i widzę...

Zanurz się w Krainie Pamięci: "Zamykam oczy i widzę..." Stanisława Cieńskiego

Wyobraź sobie świat, który już nie istnieje. Świat pachnący sianem i wilgotną ziemią, rozbrzmiewający turkotem dorożek na brukowanych ulicach Lwowa i echem polowań w pieniackich lasach. Świat pełen ciepła rodzinnego, szacunku do tradycji i niezłomnego ducha, który przetrwał nawet w obliczu historii pisanej ogniem i krwią. Ten świat otwiera się przed nami w książce Stanisława Cieńskiego "Zamykam oczy i widzę...", intymnym pamiętniku kresowego ziemianina, który z czułością i pietyzmem odtwarza minione epoki.

To nie jest zwykła autobiografia. To podróż w głąb wspomnień, zaproszenie do świata, który odszedł bezpowrotnie, pozostawiając po sobie jedynie echa w sercach tych, którzy mieli szczęście go doświadczyć. Stanisław Cieński, niczym przewodnik z przeszłości, prowadzi nas przez labirynty swojej pamięci, otwierając drzwi do rodzinnego dworu w Pieniakach, gdzie spędził dzieciństwo naznaczone miłością do natury i tradycji. Zamykając oczy, widzimy babcię Dzieduszycką, oprowadzającą małego Stasia po lwowskim muzeum dziadka Włodzimierza, słyszymy gwar rozmów przy rodzinnym stole i czujemy zapach potraw przygotowywanych z najwyższą starannością przez służbę.

Wraz z autorem stajemy się świadkami historii pisanej na naszych oczach. Przemykamy przez karty kronik dwudziestego wieku, od euforii odzyskanej niepodległości, przez trudy odbudowy kraju, po koszmar wojny i bolesne doświadczenie utraty ukochanej ojczyzny. Cieńskiego opowieść o wojnie 1920 roku, w której sam brał udział, to poruszający obraz odwagi, poświęcenia i braterstwa broni, malowany z perspektywy prostego żołnierza. To historia o ludziach, którzy gotowi byli oddać życie za wolność, a nie o pomnikach i datach z podręczników.

Pamiętnik Cieńskiego to jednak przede wszystkim hołd złożony Kresom - krainie jego dzieciństwa, ostoi tradycji i wartości, które ukształtowały jego charakter. To opowieść o świecie, w którym ziemia była nie tylko źródłem utrzymania, ale i wartością samą w sobie, o świecie, w którym szacunek do natury, honor i rodzina stanowiły fundamenty życia. Autor z melancholią opisuje dzikie ostępy pieniackich lasów, pełne zwierzyny i ptactwa, wspomina polowania, które były nieodłącznym elementem życia ziemian, i ukazuje piękno krajobrazów, które na zawsze pozostały w jego sercu.

"Zamykam oczy i widzę..." to nie tylko zapis osobistych przeżyć, ale i świadectwo czasów, które przeminęły. To cenna lekcja historii, opowiedziana z perspektywy człowieka, który na własnej skórze doświadczył jej zawiłości. To także opowieść o sile ludzkiego ducha, który potrafił odnaleźć radość i sens życia nawet w obliczu tragedii. Stanisław Cieński, zamykając oczy, otwiera przed nami okno na świat, który już nie istnieje, ale który dzięki jego wspomnieniom odżywa na nowo, ukazując swoje piękno i niepowtarzalny urok.

Stanisław Cieński (1898-1993) - polski ziemianin, żołnierz, myśliwy i miłośnik Kresów, którego życie i twórczość stanowią cenne źródło wiedzy o historii i kulturze dawnej Polski.

Wydawnictwo	LTW
data wydania	2015 (data przybliżona)
ISBN	9788375654172
liczba stron	544
słowa kluczowe	II RP Lwów Kresy ziemiaństwo
kategoria	biografia/autobiografia/pamiętnik
język	polski