Stanisław Dobiasz - Nienawidzę Seneki

Nienawidzę Seneki: Dramat o utracie i tęsknocie

"Nienawidzę Seneki" to nie tylko tytuł dramatu Stanisława Dobiasza, ale i wyznanie głównego bohatera - człowieka zniszczonego przez wojnę, pragnącego powrotu do utraconej rodziny. Historia, której świadectwem staje się ten dramat, to opowieść o losie powstańca, którego losy splatają się z filozofią Seneki. W swojej tragedii Dobiasz nie przedstawia nam postaci historycznej, lecz uniwersalną opowieść o człowieku rozdartym między dążeniem do wolności i obowiązkiem, który ten wybór mu narzuca. Bohater, walcząc o swój kraj, musi zmierzyć się z konsekwencjami, które jego działania przynoszą. Traci ukochaną żonę, a dziecko, które ich łączyło, zostaje mu odebrane. W tym świecie, który stał się dla niego miejscem pełnym cierpienia, bohater odnajduje ukojenie w filozofii Seneki. Cytaty i sentencje rzymskiego stoika stają się jego drogowskazem, próbą pogodzenia się z rzeczywistością. Ale im bardziej zagłębia się w stoicką mądrość, tym bardziej dostrzega ironię losu. Czy rzeczywiście można pogodzić się z tragedią, gdy straciło się wszystko, co było dla nas ważne? Dramat Dobiasza to nie tylko wołanie o wolność i sprawiedliwość, ale także refleksja nad kruchością ludzkiego życia i siłą miłości, która przetrwa nawet w obliczu największego cierpienia. "Nienawidzę Seneki" to nie tylko dramat, ale także testament, w którym Dobiasz pokazuje nam, jak ważne jest bycie człowiekiem, a nie tylko żołnierzem, jak ważne są więzi rodzinne, a jak niebezpieczne może być bezgraniczne poddanie się filozofii.
Stanisław Dobiasz to polski dramaturg i scenarzysta, autor wielu popularnych sztuk teatralnych i filmów, m.in. "Popioły" czy "Czterej pancerni i pies".