Stanisław Ignacy Witkiewicz - Listy do żony (1928-1931)

Zagłębienie się w "Listy do żony (1928-1931)" Stanisława Ignacego Witkiewicza to jak odbycie podróży w głąb duszy artysty, targanego sprzecznościami i namiętnościami. Ponad 300 listów, kartek i telegramów, niczym okruchy rozbitego lustra, ukazuje codzienne życie Witkacego w willi Olma w Zakopanem. To tu, w oparach eksperymentów z pejotlem i meskaliną, rodzą się legendy, a plotki o wybrykach artysty rozchodzą się po okolicy. Jednak listy te są zaprzeczeniem powierzchownego wizerunku alkoholika i skandalisty. Odsłaniają człowieka zmagającego się z chorobami i uzależnieniami, borykającego się z problemami finansowymi i nieustannie poszukującego Nowego Życia. Witkacy jawi się w nich jako artysta zmagający się z trudem tworzenia, poprawiający "Nienasycenie" i marzący o wielkiej sztuce. Jednocześnie poznajemy go jako męża uwikłanego w romanse, w tym ten z Czesławą Oknińską, co rzutuje na jego relacje z żoną, której mimo wszystko zapewnia o miłości. "Listy do żony" to nie tylko dokument epoki, ale przede wszystkim świadectwo złożoności ludzkiej natury, pełnej sprzeczności, pragnień i ułomności, skrzętnie ukrytych pod maską skandalu. Stanowią one znakomicie opracowane źródło wiedzy o życiu i twórczości Witkacego, uzupełnione o szczegółowe przypisy. Stanisław Ignacy Witkiewicz to bez wątpienia jeden z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych twórców w historii polskiej kultury.