Stanisław Wyspiański - Akropolis. Achilleis.

Akropolis. Achilleis - Stanisław Wyspiański: Dramat o Mocy i Ulotności

"Akropolis. Achilleis" to monumentalny dramat Stanisława Wyspiańskiego, złożony z dwóch części: "Achilleis", będącej cyklem scen dramatycznych, oraz "Akropolis", pełnoprawnego dramatu w czterech aktach. Dzieło to, choć napisane w latach 1903-1904, zostało wydane dopiero w 1959 roku, co świadczy o jego niezwykłej złożoności i odważnym języku. Wyspiański, tworząc "Akropolis. Achilleis", sięga po mitologię grecką, ale wpleciony w nią jest głęboki obraz Polski, jej losów i tożsamości. Dramat rozgrywa się w dwóch sferach: na tle starożytnej Troi oraz w współczesnej autorowi Polsce, łącząc rzeczywistość historyczną z mistycyzmem i symboliką. "Achilleis" to przede wszystkim przenikliwa analiza tragicznego losu Achillesa, jego potęgi i słabości. Wyspiański w mistrzowski sposób pokazuje walkę bohatera z przeznaczeniem, jego desperackie próby ucieczki od z góry narzuconego losu. W "Akropolis" natomiast akcja przenosi się na szczyt Akropolu w Atenach, gdzie pojawia się grupa polskich bohaterów narodowych, wśród nich: Józef Piłsudski, Stefan Żeromski, Ignacy Paderewski. Ich rozmowa staje się metaforą polskiego losu, pełnego heroizmu, ale też rozczarowania i niepewności. W obydwu częściach dramatu, Wyspiański stawia pytania o naturę ludzkiego losu, o cenę wolności, o walkę o niezależność. "Akropolis. Achilleis" to jednak nie tylko dramat historyczny, ale również obraz głębokiego kryzysu tożsamości narodowej, z którym borykała się Polska na początku XX wieku.
"Akropolis. Achilleis" to dzieło obciążone historią, współczesnością i głębokimi refleksjami nad kondycją człowieka. Stanisław Wyspiański, twórca tego monumentalnego dramatu, pozostaje jednym z najważniejszych poetów i dramaturgów polskich, którego dzieła nadal pozostają źródłem nieustającej inspiracji.