Stefan Żeromski - Dzieła - Dramaty. Tom III-4. Ponad śnieg bielszym się stanę. Uciekła mi przepióreczka.

Ponad śnieg bielszym się stanę. Uciekła mi przepióreczka. – S. Żeromski: Dramat o zagubieniu i nadziei

"Ponad śnieg bielszym się stanę. Uciekła mi przepióreczka." to dramat w trzech aktach, który w 1920 roku wstrząsnął polskim światem literackim. Utwór ten, dedykowany Juljuszowi Osterwie, założycielowi teatru "Reduta", gdzie odbyła się jego premiera w listopadzie 1919 roku, wyróżnia się niezwykłą głębią i poetyckim językiem.
Dramat ten jest opowieścią o zagubieniu i poszukiwaniu sensu w życiu. Główny bohater, starzec Jan Radziwiłł, w obliczu tragedii osobistej i dramatycznych zdarzeń historycznych, staje w twarzy z pytaniem o sens istnienia. W otoczeniu wspomnień i złych przeczowań, błąka się po świecie, próbował odnaleźć ślad straconego szczęścia i nadzieję na lepsze jutro.
Żeromski w "Ponad śnieg bielszym się stanę" tworzy niezwykły obraz ludzkiej psychologii. W dialogach i monologach bohaterów, odkrywamy skomplikowane relacje międzyludzkie, dramatyczne konflikty i głębokie emocje. Ukazane zostały zarówno ból i rozpacz, jak i piękno i wzniosłość ludzkiego ducha.
Dramat ten to nie tylko wyraz osobistych przeżyć Stefana Żeromskiego, ale również głęboka refleksja o znaczeniu tradycji, historii i idei w życiu jednostki i narodu.
Stefan Żeromski, jedna z najważniejszych postaci polskiej literatury, w "Ponad śnieg bielszym się stanę" tworzy obraz świata pełnego przeczuć i pytań bez odpowiedzi, ale również pełnego piękna i nadziei.