Stefan Żeromski - Turoń

"Turoń" - Stefan Żeromski: Dramat o Zagubionej Nadziei

"Turoń" to nie tylko dramat w trzech aktach, to głęboka refleksja nad tragizmem losu człowieka w czasach społecznych burz. Akcja sztuki, osadzona w 1864 roku, w trakcie rabacji chłopskiej, skupia się wokół postaci Jakuba Szeli, przywódcy powstania chłopskiego, którego imię stało się symbolem buntu i walki o wolność. Jednak w „Turońcu” Żeromski nie kreśli Szeli jako bohatera - jego postać jest złożona, pełna sprzeczności i wewnętrznych konfliktów. Dramat stawia przed czytelnikiem pytanie o sens i konsekwencje walki, o iluzję rewolucji i o prawdziwe oblicze ludzkiej natury. Przez pryzmat Szeli oraz dwóch głównych bohaterów "Popiołów" - Krzysztofa Cedro i Rafała Olbromskiego - Żeromski ukazuje różne oblicza rewolucji. Cedro, reprezentujący inteligencję, skazaną na bierność i obserwację, zmaga się z rozczarowaniem i bezsilnością wobec przemocy. Olbromski, z kolei, staje się ofiarą własnych ideałów, gubiąc się w wirze rewolucji. "Turoń" to dramat o utraconych iluzjach, o zagubionej nadziei na lepsze jutro. Jest to również dramat o bezsilności jednostki wobec sił historycznych, o ludzkich słabościach i o tym, jak łatwo idee szlachetne mogą przerodzić się w przemoc i okrucieństwo.
Stefan Żeromski, autor "Turoń" i "Popiołów", to jeden z najwybitniejszych pisarzy polskich, uważany za mistrza psychologicznego realizmu.

Wydawnictwo	J. Mortkowicz
data wydania	1923 (data przybliżona)
liczba stron	144
słowa kluczowe	powstanie, Szela, dramat
kategoria	utwór dramatyczny (dramat, komedia, tragedia)
język	polski