Symcha Symchowicz - Pasierb nad Wisłą

Zanurz się w Otwocku sprzed lat: "Pasierb nad Wisłą" Symchy Symchowicza

Wyobraź sobie: spacer po brukowanych uliczkach, szum sosen w tle, gwar rozmów w jidysz. Słońce prześwieca przez gałęzie, malując na chodniku mozaikę światła i cienia. Wokół ciebie toczy się życie – pełne, barwne, przesiąknięte atmosferą żydowskiego miasteczka sprzed wojny. Nie, to nie kadr z filmu, ale wspomnienia zaklęte na kartach książki "Pasierb nad Wisłą". Symcha Symchowicz, niczym przewodnik po labiryncie czasu, prowadzi czytelnika przez swój ukochany Otwock. Otwiera przed nim drzwi do świata, który bezpowrotnie przeminął, a który w jego pamięci zachował się z zadziwiającą wyrazistością. To nie tylko suche fakty, daty i nazwiska, ale żywa tkanina wspomnień, utkana z emocji, zapachów, dźwięków i smaków. Autor, z czułością i humorem, przywołuje obrazy dzieciństwa spędzonego w cieniu otwockich willi. Poznajemy jego rodzinę, przyjaciół, nauczycieli – galerie postaci barwnych i niezapomnianych, które tworzą niezwykły kalejdoskop przedwojennej społeczności żydowskiej. Odkrywamy przed sobą uroki i tajemnice miasteczka, w którym tradycja przeplatała się z nowoczesnością, a powietrze przesycone było duchem tolerancji i wieloetniczności. "Pasierb nad Wisłą" to jednak nie tylko sielankowa podróż do przeszłości. Symchowicz nie unika trudnych tematów – antysemityzmu, biedy, społecznych napięć. Robi to jednak z wrażliwością i wyczuciem, nie epatując okrucieństwem, a raczej skłaniając do refleksji nad złożonością ludzkiej natury. Książka Symchowicza to wzruszający hołd złożony utraconemu światu, który na zawsze pozostał w sercu autora. Elie Wiesel, pisarz i laureat Pokojowej Nagrody Nobla, tak pisał o "Pasierbie nad Wisłą": "Nie byłem nigdy w Otwocku, ale dzięki Pańskiej książce mogłem odczuć, że wędruję w sobotnie popołudnie ulicami tego miasta (...) Gdyby miał Pan mniej talentu, czytelnik zagubiłby się w Pańskim wyobrażonym świecie. Pan służy mu jednak za doskonałego przewodnika." Symcha Symchowicz, urodzony w Otwocku w 1921 roku, był świadkiem tragicznych wydarzeń XX wieku. Po wojnie wyemigrował do Izraela, gdzie poświęcił się pracy pedagogicznej. "Pasierb nad Wisłą" to jego literacki debiut i jednocześnie najpiękniejszy pomnik, jaki mógł wznieść swojemu rodzinnemu miastu.