Tadeusz Konwicki - Kalendarz i klepsydra

"Kalendarz i klepsydra" Tadeusza Konwickiego to utwór niepokorny gatunkowo, balansujący na granicy dziennika, eseju i recenzji. Opublikowany w 1976 roku, stał się literackim fenomenem, rozpalając dyskusje na długie tygodnie. Konwicki, niczym gawędziarz przywołujący wspomnienia, snuje refleksje nad literaturą, stalinizmem, ukochana Wileńszczyzną. To kolaż anegdot, portretów ludzi pióra, gorzkich rozliczeń z przeszłością i błyskotliwych komentarzy do otaczającej rzeczywistości. Pojawia się nawet kot Iwan, wierny towarzysz autora. Książka jest bezlitosna w swojej szczerości - wyznanie winy za fascynację komunizmem sąsiaduje z ironicznymi portretami osobistości życia kulturalnego, budząc zarówno zachwyt, jak i gniew. "Kalendarz i klepsydra" to zapis ducha czasów, świadectwo zależności między historią a indywidualnym doświadczeniem. Tadeusz Konwicki, mistrz słowa, pozostawił po sobie dzieło prowokujące do refleksji nad kondycją człowieka i rolą artysty w burzliwych czasach.