Tadeusz Nowak - Wniebogłosy

Wniebogłosy - ballada żebracza Tadeusza Nowaka

"Wniebogłosy" Tadeusza Nowaka to powieść, która łamie schematy, przenosząc czytelnika w świat pełen kontrastów. Z jednej strony mamy niezwykły liryzm, który niemalże unosi nas w górę, z drugiej zaś - ostry, prześmiewczy realizm, który rzuca nas w wir powieści łotrzykowskiej. To połączenie, to nieustanne balansowanie na granicy, czyni z "Wniebogłosów" dzieło wyjątkowe. Bogactwo języka, nieskrępowana wyobraźnia autora rozbijają bariery między epiką a liryką, między powieścią a pieśnią dziadowską. Nowak maluje słowem obraz pełen żywych postaci, które są zarówno żebrakami, jak i wniebogłosami, tzn. ludźmi z nieokiełznanym duchem, poszukującymi autentyczności i wolności. Czytelnik zanurza się w ich świat, poznaje ich pragnienia i rozczarowania, śmieje się z ich dowcipów i współczuje im w momentach cierpienia. "Wniebogłosy" to książka, która nie pozwala o sobie zapomnieć. To lektura, która prowokuje do refleksji i pozostawia w czytelniku głębokie wrażenie. Tadeusz Nowak, jeden z największych poetów XX wieku, w swoich utworach pokazał niesamowitą umiejętność łączenia wyśmienitego stylu i głębokiej refleksji nad istotą bycia człowiekiem.