Teodor Parnicki - Dzienniki z lat osiemdziesiątych

Okruchy życia utkanego z liter. "Dzienniki z lat osiemdziesiątych" Teodora Parnickiego.

Wyobraź sobie pisarza. Nie byle jakiego. To twórca monumentalnych fresków historycznych, mistrz słowa, który z precyzją zegarmistrza i rozmachem malarza odtwarza dzieje Rzymu, Bizancjum czy starożytnego Wschodu. W jego powieściach historia ożywa, splatając się z fikcją w opowieść pełną intryg, namiętności i wielkich idei. To Teodor Parnicki. A teraz spójrz na niego jeszcze raz. Tym razem nie przez pryzmat jego dzieł, ale przez pryzmat codzienności. "Dzienniki z lat osiemdziesiątych" to intymny zapis ostatnich lat życia pisarza, okruchy czasu wyrwane z codzienności i utrwalone piórem. To nie jest jednak typowy dziennik, w którym suche fakty przeplatają się z refleksjami. To raczej mozaika skomponowana z różnorodnych fragmentów – notatek, wspomnień, przemyśleń o literaturze i historii, a także gorzkich rozliczeń z samym sobą. W "Dziennikach…" Parnicki obnaża się przed czytelnikiem. Bez ogródek pisze o swojej chorobie alkoholowej, która stała się jego przekleństwem. Z gorzką szczerością opisuje zmagania z nałogiem, chwile słabości i próby wyrwania się z uzależnienia. To zapis bolesnej walki, w której stawką jest nie tylko zdrowie, ale i twórcza energia. "Dzienniki…" to również wgląd w warsztat pisarski mistrza. Parnicki dzieli się swoimi przemyśleniami na temat literatury, zdradza sekrety warsztatu i opisuje proces twórczy. Znajdziemy tu refleksje na temat pracy nad powieścią historyczną, poszukiwania inspiracji i zmagania z materią języka. To nieocenione źródło wiedzy dla każdego, kto chce zgłębić tajniki warsztatu jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku. Nie brak tu również obrazów Polski lat osiemdziesiątych. Parnicki, choć skupiony na sobie i swojej twórczości, nie pozostaje obojętny na otaczającą go rzeczywistość. W "Dziennikach…" znajdziemy przejmujące świadectwo czasów kryzysu, społecznego niepokoju i walki o wolność. "Dzienniki z lat osiemdziesiątych" to lektura trudna, momentami bolesna, ale jednocześnie niezwykle ważna. To portret człowieka u schyłku życia, zmagającego się z własnymi słabościami, ale i nie tracącego pasji tworzenia. To również unikalne świadectwo epoki i cenny dokument historyczny.
Wydanie wzbogacają fotografie z archiwum rodzinnego pisarza, które pozwalają jeszcze głębiej zanurzyć się w jego świat. To nieodzowna lektura dla miłośników twórczości Teodora Parnickiego, ale i dla każdego, kto chce poznać jednego z najwybitniejszych polskich pisarzy XX wieku od strony prywatnej i twórczej. Teodor Parnicki - mistrz słowa, którego proza do dziś zachwyca rozmachem i erudycją.